ژواک دافغانستان دملی او هیواد پالو روڼ اندو ناپیلې ویب پانه   ٠   صدای افغانان روشن بین و روشن اندیش
 


 

ف. بریالی

 

 

غدر و نا روا

چه وهم و وحشت و تزویر به پا شد

بـنـام دیـن چـه  غـــدر ونــارواشـــد

هـمـــه ا لـوده فـقـــر انــدو بـــیــداد

زمـــام مـلــــک بـر اهــل دغـا شـــد

چه نا پیداست این جا رسم اشنا 

همه بــیــگــانـه یــی راه وفــا شـــد

ســـراغ نــور نــمی گیـرد سحر گاه

مـگـرظـلمـت سـرا بـر ما  روا  شـد

چـه رنـگیـن است یارب دامن صبح

اثــر از اه خــون افــشـان مــا شـــد

بــرا ای صبـح روشــن از دل شــب

قـضـای  ظـلمـت  هـجـران روا شـد

نمـی شـایـد ازین بیش رنج هجران

بـــریـا لـــی از غم دوری دو تا شـد

 

تد بیر قوم موسی در برابرقضایی اسمانی

pdf

حاصل طبع وفا

 

ذوق رفتارم زبیرنگی ز پا افتاده است

هر کجا رنگیست امروز خوش ادا افتاده است

در طریق عافیت سازصداقت نارساست

گردش پر کار بر طبع دغا افتاده است

هر چه پر باری زحیلت مقبل طرز زمان

سیر و جولان حقیقت بر خطا افتاده است

عشق  میباید نهاد شوم غفلت بر کنیم

اشتیاق سینه ما پرصداافتاده است

تا بود این شام ظلمانی شود تاراج صبح

چاک امید گریبان بر صبا افتاده است

گرد غفلت میدمد از چهره زنگار وهم

سیر فکرت از معانی بس جداافتاده است

درد هجران بریالی حاصل طبع وفاست

با صف ظلمت پرستان برعداافتاده است

                                          

ضامن بود وطن

ضـامـن بـود وطـن باشـد ره صـلــح وصـفــا       

می شویم نابود ز بغض وکینه ومکر ودغـا

در ستیز افتاده باهم از سـرتـفـریـق وجهـل       

بر مـراد خـصـم میـهــن دایـمـا درمــاجـــرا

در فـتادیـم با خودی از نام مذهب ای دریغ       

وحشـت وبیـداد نه دینـداریست نی راه خدا

ماندیدیم درجهان کس خود بسوزدخانه اش     

 ناکسـان ابـلـه دراتـش کشـنـدعـزت ســرا

رنگ وبوی ماست افغان وازان گیریم نشان    

 از بـرای انشعـاب بـرمـانـهـادنـد رنـگ ها

گر نـینـد یـشـیـم بـه راه وحـدت و افغانیت     

 میـهـن مـارا کشـند بـر ورطـه مـحـو وفـنا

مـی سرایـد از دل خـونین بریالی گوش دار       

 پـر زعشـق میـهنـش دارد سـر مهـراشنا

 

نور و ظلمت

 

جـهــد میـــخـواهــد سراسرکشـورویـران ما

نی جهادی کاوبه خاک وخون کشدانسان ما

چــنـد میـباید اسـیروهــم ونــفرت ای دریــغ

زهــر تـبعـیض و تعـصـب منبـع نقصان ما

سـالها درسـایـه مهــر و وفـا و مــردمـــــی

دسـت تـفـریــق و شقاوت غارت احسان مـا

راه یـزدانــی کجــا و فـتـنــه ریـب و ریــــا

محو در ظلمت نمودند هستی و امکان  مــا

رنگ ها بر ما زدند از بهـر تفریق و نفـاق

تـا زدایـنـد رنـگ وحـد ت از تن افغان مــا

بس گناه باشد خموشی ای وطندار برستیــز

برگروه لاشخواران چون خورند از جان ما

جنگ نوروظلمت است برخیزره پیکارگـیر

بـا تــنـــور مـحـو بـایـد ظـلــمـت ایـوان مـا

رنج ها بردیـم بریا لی زیـن همه بیدادوهـم

راه انسان است طریق و مقصد و ارمان ما

 

 

فیض چشمهً خورشید


مگر این نیست  خورشیدی که   نورجاودان دارد
صفای
 مهر  روشناس   به  پای  این جهان دارد
مگراین نیست خورشیدی    شگافد قلب ظلمت را
بلور   نور   رخانش    بدنیا   ارمغان    دارد
مگر این نیست خورشیدی پراز فیض و سخاوتمند
به هر جا بر همه کس   لطف و مهر رایگان دارد
مگر این نیست خورشیدی    که رویاند گل وسبزه
هزاران    نقش زیبا   از گل و سنبل   عیان دارد
مگر این نیست خورشیدی که گرمی ولطافت  را
به پای   عالم و آدم   زفیض  بیگران  دارد
مگرنیست  چون   دل اگهً زفیض چشمهً خورشید
به شورستان   فطرت تخم نیکی   کی نشان دارد
 


 

 

توفیق قدح

 

گرازین وادیی هجــران   بدر خــانـه   رسم

کی  بود  رنج  خُمارم  چوبه  پیمانه  رسم

همــــت   پیر مغـــانـــم  بنمــایـــد   رۀ  یار

که به توفیق قدح سر خوش و مستانه رسم

گرخرابات مغانم هوس است   خُرده مگیر

چون  خراب  آمدم  انگاه  به سامانه  رسم

ساقیا     جام   پیاپی   ز  می   ناب   بده

تا  به  پای  قدمش  عاقل  و  فرزانه  رسم

نه  نمــاید  رۀ  دلــدار  ره  و رســم  زمان

ز فسون  های  جهان  در رۀ  افسانه رسم

چو  فتادم   به  هوای     سر زلفان   نگار

پای  شمشاد   فتم  تا  به  سرِ  شانه   رسم

میگدازد   بــریـالـــــی   زغمِ   هجرِ   وطن

مددی  صاحـب  کار باز به  کاشــانه  رسـم 

 

 

رۀ جانانه

 

خراباتم بود  منزل     صفای خانه   می جویم

حد یث عشق میخو انم ره جانانه    می جویم

طریق  بی خودی   دارد     رموز آشنایی ها

زصهبای  صفا  آن  خلوت   مستانه  میجویم

نباشد  چشم واقع بین    گروه خودپرستان را

نیم  دربند قیل و قال  نه من  افسانۀ می جویم

حصار بند اوهام    می زند راه  وصال    یار

سُبکبال خیال  زین  کُنده و زولانه  می جویم

صفای خلوت دل میکشد    راهم  به سرمنزل

نباشد  دید  آشنایم   رۀ   بیگانه  می  جویم

فراغ   پهنۀ    دریا   همی  باید   خیالم   را

نباشد   با خزف کارم در ودردانه  می جویم

محیط  عقل می سازد   بساط دین و ایمان را

بریالی  منزل  جانان  درون  خانه   میجویم

 

 

سخن آشنا

 

از هر  حکایتی   سخن  آشنا  خوشست

بس  دل نشین آیت مهر و  وفا خوشست

مهر  و وفا  محرم  هر خانۀ  دل  است

دل  خانۀ خداست  بیابی  توجا خوشست

ما را  ز نخوتی  که  زمُلک جهان رسد

کُنج    قناعت  و  اثر   بوریا   خوشست

از آن گروه زهد  فروشان  خود  پرست

دردی کشی وپرده نشینی به ما خوشست

از هر  تعلقی   که  رسد   بوی   افتراق

از هر حصار فکر بیابی  رها  خوشست

از  آن  مقام  حاصل  ویرانی  و   شقاق

اُفتاده  به  چو بید چمن  بی ریا خوشست

از قیل و قال زاهد وشیخ کاز سرریاست

بریالی آن سخن که زدل شد ادا خوشست

 

 

ناموس رندان

 

جلوه  مهر و وفا نا موس  رندانم    خوش    است

 

نعرۀ  مستان ز  ورد  خود   پرستانم   خوش  است

دلق  ارزق  فام زاهد  دام  تزویر  و   ریا

برصفایی  جانِ  حدیث  صدق و ایمانم  خوش است

چند باشیم  ابتلای  محنت   سود   و  زیان

بر سر  یر  بوریا   فارغ  ز احسانم  خوش   است

پُرزآشوب است دنیا زین همه رنگ و نفاق

شیوۀ  بی   رنگیی   آزاده   مردانم  خوش  است

از  تعلق   بر  دریدند   رشتۀ   مهرو   وفا

گرچه کم پیدا ست طریق و رسم انسانم خوش است

با تنور می توان برد ره ازین  ظُلمت  سرا

روشن   آرای   صبا  چاک   گریبانم   خوش  است

فتنۀ دنیاست  مال و   مکنت  تن  پروران

پر ز حکمت  آیت  و  تأکید   قرانم   خوش   است

خانۀ  گردون  بریالی  چون  قبای عاریت

آنچه  بر ما  می رسد از لُطف  یزدانم  خوش  است

 

 

نا له زار

 

ای صبا از دل خو نین   به دل ارا  بر سان
لمحهً  از غم   مجنون بر    لیلا      برسا
ن
شبروان راهمه شوریست درین ظلمت وهم
شب ظلمانی     ما    بر گُل   فردا  برسان
لب فروبسته   زگفتار     ز تاراج    چمن
آه  افسردهً    بلبل    به    ثریا     برسان
میکٌشد   رنج   خمارم    مددی    پیرمغان
لب  خشکیدهً    ما     بر لب    مینا برسان
سالها شد    که بدورم    ز   حریفان  قدح
بر   رندان     خرابات     زتمنا    برسان
قطرهً   گمشده ام     در دل  صحرای امید
موج خیزم هوس است بر دل دریا برسان
عافیت سوز  بود  رهبری    زاهد و شیخ
نظم این ملک به راه  و   ره  دانا برسان
نالهً  زار    بریالی    زغم   هجر  وطن
زنیستانی کاز و    سرزده    آنجا برسان
 

www.zhwak.com


 

بازگشت

 


 
 
© zhwak.com
All Rights Reserved